Het verschil tussen zelfstandig en ondernemend zijn…
Zoals vorige week al aangekondigd ben ik druk bezig met het schrijven van een nieuw e-boek over “De Crisis De Baas”. Volgens mijn zelf gestelde deadline van 21 januari heb ik – als dit artikel verschijnt – nog drie dagen de tijd om het af te ronden. En dat gaat me lukken. Ondanks het feit dat mijn agenda bijna volledig gevuld is met afspraken en lezingen. Ik zit inmiddels al op 35 pagina’s bartstensvol met relevante inzichten en tips die ik op basis van mijn onderzoek met je kan delen.
Dit toont maar weer eens aan dat, als je focus combineert met energie, alles mogelijk is. Mits je de discipline hebt om het daadwerkelijk te doen volgens je plan. Dat je daar geen geboren schrijver voor hoeft te zijn, bewijzen de ondernemers die ik coach met het schrijven van een e-boek in 21 dagen. De meesten zijn inmiddels gereed of zetten de laatste puntjes op de i’s. Wil je dat ook? Ik heb weer wat ruimte om een paar ondernemers te helpen om ook een goed e-boek te maken. Meer informatie vind je hier.
Het is trouwens verbazingwekkend hoeveel parallellen er zijn met de crisis van de jaren dertig. Maar er zijn natuurlijk ook veel verschillen. Alles gaat sneller, de wereld is veel meer verbonden en mensen zijn mondiger, om er een aantal te noemen. Dat geeft uitdagingen, maar vooral veel kansen.
USA 1929: mensen sprongen uit de ramen omdat ze geen andere uitweg meer zagen. Zonder hoop letterlijk geen leven. Anderen stonden op de hoek van de straat appels te verkopen. In versleten pakken stonden ze op kistjes appels te slijten. Iemand was er mee begonnen en anderen zagen dat hij er van kon eten. Hij kon zijn gezin onderhouden met de opbrengst van de verkochte appels. Al gauw zag je ze overal. Alleen in de stad New York waren er ruim 6000.
Is dat ondernemerschap? Ik denk het niet. De eerste die begon met appels was wel ondernemend. Maar de 5000ste? Wat denk jij? Maar de mensen die inzagen dat de appels gedistribueerd moesten worden en groothandels begonnen waren de echte ondernemers. Die zagen kansen en grepen die. Er waren ook slimmeriken die anderen inhuurden om appels voor ze te verkopen. De “verkopers” hoefden zo niet te investeren in een voorraad appels. Waren dat slimme ondernemers? Zeker weten!
Nederland, 2012: kredietcrisis, benzineprijzenhoogterecord, huizenverkoopdiepterecord, record aantal ZZP-ers dat de voedselbank als luchtkussen nodig heeft. Maar ook het Nederland van volgeboekte Last Minute All Inclusives naar de zon, plasmaschermen en wachtrijen voor de nieuwe iMac, iPhone, iPod en iPad (ook appels, maar dan anders…).
Als geen ander weet Apple tijdens deze crisis toch alle records te verbreken. Het geheim? Het lijkt op magische aantrekkingskracht, maar in feite is het marketing. Combineer waarde met schaarste. Inspireer mensen in plaats van mensen te frustreren met blauwe schermen.
Weet je, het is wel crisis maar het is geen massale hysterie. Er is nog geld. De Apples gaan nog steeds in bulk de pakhuizen uit. Veel mensen worden weliswaar boventallig verklaard. Maar dat is geen probleem. Je wordt dan toch gewoon ZZP-er en je gaat naar Open Coffees. Dan ben je wel ‘werkeloos’ maar ZZP-er klinkt beter, en het is nog gezellig ook…
Is dat laatste ondernemen? Nee, zeker niet. Ondernemen is niet koffie drinken omdat je tijd over hebt maar ondernemen is dat je kansen ziet, die slechts weinigen zien en vooral: durven. Afgelopen zaterdag heb ik de laatste Business Jumpstart gegeven. Helemaal enthousiast en vol met tips en nieuwe ideeën keren dan veel deelnemers huiswaarts met het voornemen om maandag te beginnen. En jawel, maandag komt en maandag gaat… Het was te druk, “nu even niet… “. En voor ze het weten zijn ze een half jaar verder en doen ze nog steeds wat ze voorheen ook al deden. En het resultaat? Tja, er is toch zo’n gezegde dat je dan krijgt wat je altijd al kreeg: appels…
Eigenlijk is dit een hele mooie tijd om te ondernemen. Het kaf wordt van het koren gescheiden. De zelfstandigen hebben het zwaar en krijgen het nog veel zwaarder. De ondernemers zien mogelijkheden en kunnen – als ze durven – nieuwe kansen pakken, die anderen laten liggen.
In de jaren dertig waren de mogelijkheden er ook, maar niet zo talrijk als nu. Met kennis en passie kun je nu succesvol zijn. De wereld zit namelijk vol met informatie, maar niet met inspiratie. Grijp die kans en ga geen appels verkopen, maar positioneer jezelf als een Apple!
Wat ben jij? Een appel of een Apple? Zelfstandig of ondernemer?
Wat is volgens jou het verschil? Ben je het eens of oneens met me? Deel je mening hieronder (mijn reactie terug) bij de snel groeiende Out of your Box groep op LinkedIn (reacties van anderen). Laten we van elkaar leren!
Durf te ondernemen!
Dr. Fred Krautwurst
Ik weet niet of ik Apple op dit moment nu het meest inspirerende voorbeeld vind voor goed ondernemerschap. Onze hebzucht is namelijk ook een grote oorzaak in de ellende waar de wereld van vandaag mee geconfronteerd wordt.
Hebben we werkelijk plasmaschermen nodig in een wereld waarin de verschillen tussen arm en rijk steeds groter worden? Of hebben we behoefte aan ondernemers die met hun bedrijf een wezenlijke bijdrage kunnen leveren aan het oplossen van problemen? Zou dat niet werkelijk inspirerend zijn?
Natuurlijk ben ik een idealist. En toch denk ik dat dit is waar de wereld behoefte aan heeft. Niet steeds meer van hetzelfde. “Hoe word ik rijk terwijl mijn buurman zijn hoofd niet meer boven water kan houden.” Maar wel: hoe draagt mijn ondernemerschap ook bij aan de waarde van het leven van hen die het zo moeilijk hebben.
Hoi Monica, wijze woorden. Mijn boodschap was niet: “hoe word ik rijk ten koste van anderen” maar “doe niet wat de massa doet”.
Hoi Fred,
In het kader van ‘doe niet wat de massa’ doet is dit een helder artikel. Wellicht ter overdenking:
In het kader van marketing is Apple een goed voorbeeld. Om een bepaalde onderstroom aan inkomsten te genereren, moet je wellicht ook apples willen verkopen. Als ondernemer moet je daarnaast eigenlijk ook een Appel (Karel) zijn.
Hoi Erik, klopt! Karel Appel was niet alleen een meester in schilderen maar ook een meester in zichzelf verkopen…
Een zelfstandige werkt in z’n bedrijf, een ondernemer werkt aan z’n bedrijf. In de kern komt verschil in gedrag voort uit verschil in mindset en visie.
Hoi Henk, dat vast het inderdaad wel mooi samen!
Ondanks dat mijn achternaam anders zou vermoeden, ben ik een Apple: een ondernemer.
In de hondenwereld ben ik een vreemde eend in de bijt, iemand die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt, nooit klaagt of anderen de schuld geeft maar bovenal een paarse koe en dat bevalt mij uitstekend….
Groet,
Monique APPELS
Ik had je reactie hierop wel verwacht Monique. Durf anders te wezen!
Helemaal mee eens Fred! Met mijn bedrijf gwbo positioneer ik mij ook als Apple. Het is binnen de bouw enorm crisis en mijn omzet stijgt snel. Je moet alleen op een andere manier durven denken en verantwoordelijkheid durven nemen in plaats van verantwoordelijkheid afschuiven. Ik was overigens ook een van de aanwezigen tijdens de laatste jumpstart. Leuke bijeenkomst! Ik heb de eerste nieuwe inzichten al doorgevoerd. Meteen beginnen en je strak aan je planning houden.
Dat is mooi om te lezen, Frans. Crisis = kansen!!!
Ik ben een onderneemster, ik zoek uitdagingen en nieuwe wegen, soms alleen en soms met hulp van anderen. Ik loop graag net buiten de gebaande wegen, ontdek nieuwe kansen. Dank voor je blog….. Wat ook een onderneemster ziet soms even geen hand meer voor ogen, doordat ze zelf mist op haar weg heeft gecreëerd. Ik mag een stap naar voren zetten: Ik ben een Onderneemster!
Je bent wat je zegt, was het toch? Dank je Tineke!
Inspirerend stuk, maakt duidelijk wat de verschillen zijn tussen werkelijk ondernemen en ondergaan. Toch mis ik een belangrijk verschil met de jaren `30. Toen was er namelijk nauwelijks sprake van enig sociaal vangnet. Geen wonder dus dat mensen zich te pletter stortten, de wanhoop was niet alleen vanuit een gebrek aan hoop op toekomst, maar ook vanwege de werkelijke armoede van geen inkomen en eten voor jezelf en je gezin. Sindsdien is, zeker in Nederland, veel verbeterd. Althans, tot voor kort. Want die vele ZZP-ers zijn voor een deel die “apples” die out-of-the-box denken. Heel hip en modern dus. Maar voor een deel springen zij in op de situatie dat er wel werk is, maar steeds minder banen. Veel bedrijven werken het liefst met zzp-ers, die zij na gedane zaken makkelijk weer uitzwaaien. Dan hoeven ze geen vaste werknemer in dienst te nemen, die zijn veel duurder, zeker als er even geen werk voor ze is. Voor de ZZP-ers zijn er geen voorzieningen als zij ziek worden, of tijdelijk of langdurig geen opdrachtgever kunnen vinden. Inderdaad, sommigen van hen zijn al bij de voedselbanken. Voor hen lijkt de crisis inderdaad op die uit de jaren dertig.
Mieke van Stigt- zelfstandig socioloog en pedagoog. Ik doe onderzoek en schrijf of presenteer. Ik belicht nieuwe maatschappelijke ontwikkelingen vanuit een bredere of historische context.
Hoi Mieke, dank je! Klopt, zeker in de USA. Maar voor ZZP-ers is er inderdaad ook geen vangnet…
Een mooi Artikel Fred, een apple koop je niet, die wordt gekocht door de kwaliteit en het gebruikers gemak, daar kan geen marketing tegenop, en mogelijk geeft het status omdat deze produkten aan de prijs zijn, maar is de prijs nog een issue, iedereen weet dat kwaliteit geld kost en geen kwaliteit veel meer geld kost. Bij de opencoffees zal je doorgaans alleen maar halers vinden en weinig gevers, het succesvol netwerken is geven, gunnen en verbinden, kom je alleen maar halen dan zal je snel klaar zijn met de ondernemer spelen. De kunst in niets verkopen maar gekocht worden weet je nog.
Om terug te komen of je wel of geen ondernemer bent, de discussie over zzp’ers die goedkoper kunnen werken door minder kosten en voor heel lang bij een opdrachtgever zitten zijn natuurlijk gewoon ook werknemers die je snel kunt ontslaan. Nog los van de partime ondernemers die af en toe een klus doen. De tijd zal het leren hoelang dit voortduurd en of we dit met z’n alleen moeten willen. Kwaliteit zoals een apple zal het altijd winnen, zie je dit helder dan ga je bouwen aan je onderneming en zorg je voor een goede fundering en waarborg je de kwaliteit van de onderneming, tevens zoek je naar goede samenwerkingen die jouw bedrijf versterken. Een definitie van een ondernemer is iemand die aan z’n bedrijf bouwd en elke verdiende cent er opnieuw in stopt. De risico’s incalculeerd en deze durft te nemen maar vooral 100 procent z’n eigen verantwoordelijkheid neemt in alles wat hij doet, dit mis ik in de Nederlandse mentaliteit en zal naar mijn mening moeten veranderen om van de B.V. Nederland weer echte ondernemers te maken en geen bange wezens die wel dromen maar niets durfen te ondernemen. Natuurlijk moet je naast je dromen realist blijven maar net als het voorbeeld van Fred met de appels wees creatief en vernieuwend en zorg voor de hoogste kwaliteit die je kunt leveren.
Beste Fred en allemaal, ik ben toevallig bezig om zelfstandige te worden… Of ik dan een appel of een Apple ben… Ach, ik ben gewoon Philo met haar ideeën en een concept in mijn hoofd, dat concept noem ik het Pippi Langkous concept. Ik volg mijn hart en daarmee onderscheid ik me. En wat is crisis? Zolang je voedsel, kleding, onderdak, maar bovenal liefde hebt moet het wel goed zitten, zo denk ik er dan over. Ik wens jullie allemaal veel succes!
Hoi Philo, ik zie het Pippi Langkous concept zo helemaal voor me. Krachtig! Succes met ondernemen!
Herkenbaar. Afgelopen zaterdag wilde mijn elfjarige zoon een nieuwe iPod kopen. We hebben samen eindeloos moeten wachten bij iFactors tot we aan de beurt waren om geholpen te worden. De winkel stond bomvol. Alsof ze het weg gaven. ‘Hoezo crisis?’, was toen onze conclusie. Er is ongetwijfeld crisis EN er is ook geld. Misschien minder uit eten, slimmer op vakantie, maar wel die iPad. We houden onze adem in, verschuilen onszelf tot ‘de bui over is’ en ondertussen kopen we wel die nieuwe Apple.
Veel zzp-ers, waaronder ikzelf, zijn een heel aantal jaar geleden niet zo zeer zelfstandig geworden vanuit de drang tot ondernemerschap. Niet een groots en meeslepend idee was de aanleiding, maar vaak dreef de onvrede over de gang van zaken ons uit de organisatie. De zoveelste reorganisatie, mistig leiderschap, moe van de interne gang van zaken of de zware combinatie tussen werk en zorg thuis. Het werken in de bestaande organisaties putte simpelweg uit. Naast de onvrede was er de wens om eigen kleur te bekennen in plaats van te doen wat iemand anders vond dat gedaan moest worden, de eigen tijd in te delen in plaats van zich te schikken naar iemand die zei wanneer iets moest gebeuren. We werden zelfstandig vanuit het verlangen naar vrijheid, wilden antwoord geven aan de eigen creativiteit en de vurige wens om ons op een andere manier met elkaar te verbinden rond werk. De grote uitdaging voor organisaties in deze tijd is om verbindingen tussen mensen aan te gaan met ruimte voor individuele verschillen. Dat vraagt om ander leiderschap, heldere keuzes, lonkend perspectief. Bestaande grote en bureaucratisch geworden organisaties sluiten daar niet bij aan, dus werden we massaal zelfstandig.
Als consultant ‘verkoop’ ik mezelf, mijn ideeën, mijn wijsheid. Mijn werk is wie ik ben. De vorm aan de buitenkant ontstaat van binnenuit in plaats van andersom. Ik ben ondernemend, maar ben ik een ondernemer? Ik pas prima binnen een organisatie als ik maar niet hoef in te leveren aan eigenheid. Dus tsja, ben ik dan een Apple of een appel?
Hoi Sandra, mooi omschreven. Apple en appel hebben dezelfde letters, alleen de betekenis is totaal anders. Het verschil zit hem in de nuance. Dat geldt ook voor ondernemerschap. Ik ken werknemers die ondernemender zijn dan menig ondernemer. Mindset?
Zeker mindset. Ik vermoed dat ondernemers vaak willen behouden wat er is en/of voor het eigen belang gaan. Het zijn wellicht ook alleenheersers. Of grotere ondernemingen waar de oorspronkelijke ondernemers hebben plaatsgemaakt voor meer bureaucratische managers die korte termijn beslissingen nemen om de aandeelhouderswaarde op te krikken. Werken met ondernemende medewerkers betekent als leidinggevende EN richting geven EN daarbinnen vrijheid durven geven. De bereidheid om de dialoog aan te gaan. Dus ook de flexibiliteit hebben om andere ideeën toe te laten. Met individuen die zich steeds meer bezig houden met zelfreflectie komt ook steeds meer de vraag ‘hoe kan ik mezelf zijn EN aansluiten?’. Dat vraagt om ander leiderschap. Tenzij je Bill Gates bent. Dan kun je je als leider van alles permitteren. Ik leer steeds meer om te gaan staan voor wat ik vind. Dan maar ‘nee’ of ‘raar’. Iets meer Apple dan appel.
Sandra, misschien is het juiste – voor zover mogelijk – antwoord wel: durf af en toe een peer te zijn
.
Right!
Daar wordt het leven ook een stuk fruitiger en leuker van
Tja, de betekenis van ondernemend…
Dat is ook voor mij de laatste tijd vaak onderwerp van gesprek. Ik ben zelf zowel ondernemer als ook ondernemende werknemer (vreemde Apple in the Byte?).
In mijn omgeving zoek ik vooral naar ondernemende persoonlijkheden, zowel binnen de opdrachten die ik uitvoer als voor gesprekken voor inspiratie, verdieping en bezinning.
Met dat “type mens” kan ik “out of the box” blijven en dat ook stimuleren bij anderen.
Nu ik bezig ben om langzamerhand mijn beelden op papier te zitten lees ik overigens ook vol interesse jouw blogs over publiceren (zo ben ik op je site terecht gekomen).
PS, heb je nog ergens tijd voor e-book coaching?
Beste Helmer. Ik werd laatst per mail gecorrigeerd. Een e-boek schrijf je niet, maar type je. Ik moest er hartelijk om lachen. Nu verscheen er weer zo’n glimlach toen je schreef dat je je beelden op papier aan het zetten bent…
Er zijn een aantal deelnemers inmiddels gereed met hun e-boek. Dus er is weer ruimte. Zie http://outofyourbox.nl/e-boek-coaching/